Economie Dominicaanse Republiek

De economie van de Dominicaanse Republiek is een van de grootste in Midden-Amerika. Met een bruto binnenlands product van ruim $9 per hoofd van de bevolking is de koopkracht in de Dominicaanse Republiek relatief groot. Het Caribische gebied is over het algemeen namelijk erg arm. De Dominicaanse Republiek is grotendeels afhankelijk van de dienstensector en de verwerking van natuurlijke bronnen. Samen met mijnbouw vervult de agrarische sector de grootste rol voor de export van de Dominicaanse Republiek. Toerisme is daarnaast het snelst groeiende exportproduct. De laatste decennia is het land zich meer en meer bewust geworden van de mogelijkheden die toerisme met zich meebrengt. Zo was in 2008 1 op de 7 Dominicanen werkzaam in de toeristische sector of reisindustrie.

Door de hoge inflatie in de jaren ’90, is de Dominicaanse Republiek na 2000 in een recessie gekomen. Ook bestaat er van oudsher een groot verschil tussen arm en rijk.

Handel met het buitenland

Traditioneel is de export van de Dominicaanse Republiek gericht op suiker. Al vanaf de Europese kolonisatie van het eiland werden er suikerplantages opgericht. Hoewel suiker nog altijd een groot aandeel heeft in de handel met het buitenland, is de export tegenwoordig wat meer divers. Toen eind jaren tachtig de suikerhandel terugliep, moest er worden gezocht naar alternatieven. Mineralen, fruit en tabak werden meer en meer verkocht.

Vanaf de eerste wereldoorlog heeft Amerika zich veel bemoeid met de Dominicaanse Republiek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de meeste handel verloopt met deze grootmacht. Decennia lang is de export naar dit land boven de 70 procent geweest, met uitschieters tot bijna 90 procent. Ook nu nog is de afhankelijkheid van de Verenigde Staten nog erg groot. Naast 75 procent van de totale export, is bijna de helft van alle import afkomstig uit Amerika.